لالمونی هم عالمی دارد
مورخهء بیست و ششم بهمن ماه نود و یک. برلن . نشریهء « رویتر ». « جان کری » بر وزن « خانلری » نایب الرئیس « برکة حسین او باما » در امور خوارج می باشد. او « مک » هفتاد سال دارد. برعکس الرئیس که از شدت شرم و حیا هیچگاه به دوربین نگاه نمی کند « جانکری » به دوربین و بیننده زل می زند. پس با الرئیس فرقهای دارد: « جانکری » برخلاف حسین آقا نمی تواند مثل خرگوش از پلهء هواپیما به تاخت برود بالا یا پایین ولی فعلأ با مسکن و اینا و مینا بدون گرفتن نرده ها بالا و پایین مبرود تا قسمت چی باشه و یاد بگیرد که < پیر هفتاد ساله نباید جوانی بکنه >. « جانکری » در نخستین سفرش بماوراء بحار برای دانشجویان آلمانی سخنرانی کرد و گفت: < حق خریت هم یکی از حقوق اساسیه. بعضی ها متحیریند که چرا قلوه قضائیهء امریکا باید اجازه بده که جمعیتی علم و کتل براه بیندازده و شعارهایی بده که باعث عصبانیت دستهء دیگری میشه یا پلاکاردهایی حمل کنه که توهینه به اون جمعیت. خب، جواب ساده است. در امریکا آزادی وجود داره و ما مختاریم که «خربودن یا خریت» را انتخاب کنیم.> ( خندهء دانشجویان آلمانی )...
