همنشین تو از تو به باید

مورخهء ششم بهمن 91. امریکا. روزولت، رئیس حمهور در گذشتهء امریکا، گفته است: < احدی نمی تواند موجب حقارت شما شود مگر باذن خود شما>. معادلش در فارسی: <احترام هر کی دست خودشه. > یا بقول عربها: <خلایق هرچه لایق>. چه رئیس چه مرئوس، فرقی نمی کند. البته برئیس قدر قدرت شرکت در زمان اقتدارش کسی را بارای اعتراض نیست. خیلی ها که ننگ و عار دارند، وقتی به ستوه آمدند می گویند: <فلان کردم توی این شغل. مرتیکهء پفیوز، من برای در آوردن نون زن و بجه حمالی می کنم اما بردگی تو را نمی کنم. ولی تو هم یادت نره.  اینو شافش کن.> بهر حال، روزنامه ای نوشته است: همانطور که در زمستان ویروس ها امان آدمها را میگیرند درتشکیلات اداری هم وجود آدمهای «حشلحف» معادل است با ویروس آنفلوانزا. این بلای خانماسوز «حشلحفی» تصادفی نیوده است. اگر بفیلم ها و سریال های هالیوودی نگاه کنید متوجه می شوید که دستهء جدیدی از افراد بی مایه و بی فرهنگ و منحط با استعانت مالی افرادی مرموز و آشکار مبادرت به تهیه فیلم های مفتضج و  لبالب از الفاظ «فاک فاک» کرده اند. مثل اینکه این طرح جدید «گلوبالیستی» است و همه جا پیاده شده تا همهء سنت های قشنگ تاریخی و منجمله روابط خانه و خانواده بر باد رود. مسلمآ این طاعون کل چوامع بشری را «مبتلی به» کرده است. بلای خانمان سور داشتن آقا بالاسری که بدرد لای جرز هم نمیخورد کم مصیتی نیست و طراحش الحق و الانصاف استادانه عمل کرده است. این افراد همه جا مصدر کارند: مدرسه، بانک، شرکت، عسس خانه، محکمه و غیره. اخیرآ نشریهء معروف دانشگاه «هاروارد» موسوم به «هاروارد بیزینس ریویو» نتیجهء پژوهش های چندین سالهءخود را در زمینه رئیس رؤسای «حشلحف» منتشر کرده است و چگونگی بروز سیاه نشاندن کارمندان را در اثر سوء رفتار این مدیران بیان داشته است. خلاصه: این گستاخی ها و بد دهنی های جاری و ساری در مؤسسات با این تو بمیری ها از بین نمیرود ، چون < آب از سر چشمه گل آلود است>.