شوگر ددی

مورخهء چهاردهم اسفند نود و یک. برخی لغات و سنت های فرنگیان برای عرب مسلکان و موالی آنان بسیار مبتذل است. مثلآ: «شوگر ددی» در فرنگ پیری مذکر باشد که دختری جوان (بیش از هجده سال و نه نصفه نیمه آن) را بکمک تحف و هدایای گران از برای مجامعت و مصاحبت بتصرف موقت خویش در آورد. البته،  وازگونه آن هم صخت دارد. یعنی زنی معمولآ بالای چهل که ناقوس گوشخراش «بأس و یآس» را بشنیده است و در نتیجه «یالقوزی» را به شبخوابگی انتخاب کند و  متقابلآ از بذل مال هیچ دریغ نورزد. در سنت فرنگ هر دو حالت نوعی «پروستی تی سیون» مباح بشمار آید، اما در سرزمین های زیر سیطره عربها، چنین کاری نوعی هنر بشمار آید و هنر هم نزد عرب و عرب زدگان باشد و بس. این روزها در امریکا و انگلستان یکی دختر جویای علم که قادر بتأمین سه هزار دلار تا ده هزار دلار مخارج ماهانه بابت خورد و خوراک و شهریه دانشگاه نیست اما ببرکت تن و اندام بلورین و جوان می تواند با مراجعه به سایتی اینترنتی مراتب آمادگی خود را برای انتخاب یکی «شوگر ددی» ثبت نام کند و به «منه و کرمه» با خیال آسوده به ادامه تحصیل اهتمام ورزد و خانم «دکتر» شود که خود حاکی از هوش سرشار است. از جانب دیگر، وقتی مردی زن دار ولی متمکن و معتقد به عدم تکرار حیات و سیلی نقد به از حلوای نسیه در ازای مشتی پول بتواند از عطیهء زیبایی و جوانی دختری متمتع شود، چه در ممالک «آنگلوساکسون» و در چه در قصور حجاز و یثرب، الحق و الانصاف قابل تجسین و تمجید است و موجب  حقد و حسد ناداران، چون در این میان نه سیخ بسوزد و نه کباب و آیین جدید «گلوبالیسم» هم براحتی پیاده شود بدست ابلیسان. مسلم است که عامل اصلی پول کلان باشد که تآمینش برای طالبان الشرقیه و الغربیه این شیوه زندگی بحمدالله فراهم است.

فرشته ای که وکیل است بر خزائن بانک* چه غم خورد که بسورد حساب پیر زنی.