القرد
بیست و هشت آبان 89
مؤلف اخبار و صاحب کتاب احادیث آورده است: <دز هتلی واقع در کالیفرنیا یکی «القرد» یا بلسان عجمان «میمون» زندگی میکند که الحق و الانصاف روی هر میمون و عنتری را سفید کرده است، زیرا او هر وقت خواهد که ببالای درختی صعود کند بخود زحمت بالا رفتن از تنهء درخت را نمی دهد، بلکه بر دوش نوعی طوطی بنام «ماکاو» می نشیند تا این مرغ او را ببالای درخت برد. البته، نباید تصور کرد که این اقدام منحصر بفرد است، چون در رضوان الوحوشی واقع در «کیوتوی» ژاپن عنتر دیگری زندگی میکند که برای جابجایی بر گرده گرازی سوار شود. اسف انگیز اینکه هر دوی این حیوانات در شباب زندگی امها تشان را از دست داده اند و گویند این انس و الفت شاید از درد بی مادری باشد زیرا طبق قانون جنگل <حق حیات فقط از آن اقویاست> و ضعفا محکوم بمرگند. اتفافآ در عالم وحوش و بیرون از رضوان الوحوش اگر نوزاد حیوانی فاقد مادر شود، حیوان مادهء دیگری این نوزاد بی مادر را بفرزندی انتخاب میکند تا بزرگ شود. در غیر این صورت قانون جنگل حاکم خواهد بود که همانا «بکش تا کشته نشوی» می باشد.> و اما صاحب خبر گوید که در کتاب معروف «کلیله و دمنه» داستانی بنام «القرد و النجار» آمده است ولی این داستان بمرور زمان دچار دگر دیسی شده است و «واو عطف» آن محذوف گردیده، ولی خصلت عنتریش همچنان بقوت خود باقی است، و القرد مذکور لاتحد و لاتحصی ترکتازی کند. واقعآ دیدن القرد نشسته بر بال رنگین کمان طوطی «ماکاو» بسی دل شکننده است. چرا باید این مرغ نیکو جمال ملعبهء القردها شود. چرا طوطیءشکر سخن باید اینقدر دله شود که برای سیر کردن شکم خود با نان مخلوط خاک اره و تخم علف دست بهر کاری زند. شاید آن تعاریف در خصوص طوطی دروغ بوده است.
Comments
Post a Comment